Oświadczenie Ministra Środowiska Prof. Jana Szyszko  w sprawie Puszczy Białowieskiej

Materiał edukacyjny nr 3

Szanowni Państwo

Z uwagi na szerzące się dezinformacje w sprawie Puszczy Białowieskiej, rozpowszechniane w lewacko liberalnej prasie zarówno krajowej jak i zagranicznej pragnę przytoczyć kilka faktów, mam nadzieję zachęcających do prowadzenia merytorycznego dialogu. Oto one

1.Puszcza Białowieska po stronie polskiej obejmuje obszar o powierzchni  60348 hektarów z czego 9783 ha stanowi Białowieski Park Narodowy. Pozostałą część zajmują trzy nadleśnictwa gospodarcze a mianowicie nadleśnictwo Browsk  (19392 ha), nadleśnictwo Białowieza (12 144 ha) i nadleśnictwo Hajnówka (19026 ha).

2.W roku 2007 w przepięknych lasach gospodarczych Puszczy Białowieskiej (zdjęcie 1), kształtowanych ręką człowieka od stuleci, pozyskiwano z dojrzałych wiekowo drzewostanów ponad sto czterdzieści tysięcy metrów sześciennych drewna rocznie. Z uwagi na występujące tam siedliska i gatunki ważne z punktu widzenia całej Unii Europejskiej lasy te zostały objęte siecią Natura 2000.

  1. W roku 2012 ulegając presji ekocentryzmu radykalnie zmniejszono pozyskanie drewna ze starzejących się drzewostanów Puszczy do poziomu czterdziestu sześciu tysięcy metrów sześciennych rocznie. Łamiąc drastycznie prawo, nie konsultując tego z miejscową ludnością, rozpoczęto procedurę uznania przez opinię światową lasów gospodarczych Puszczy Białowieskiej jako lasy naturalne nietknięte  ręką człowieka i wpisano je w roku 2014 na listę dziedzictwa przyrodniczego UNESCO.
  2. Drastyczne ograniczenie wycinania starzejących się, jednowiekowych, posadzonych ponad sto lat temu drzewostanów, spowodowało lawinowe zamierania tych drzewostanów a choroby tam występujące z biegiem czasu zaczęły powodować także zamieranie drzewostanów młodszych. Wraz z zamieraniem drzewostanów zaczęły zanikać siedliska i gatunki ważne z punktu widzenia Natury 2000. Tereny o wysokim poziomie wód gruntowych zostały zalane wodą (zdjęcie 2) a tereny o niskim poziomie wód gruntowych zamieniły się w zespoły trawiaste z dominującym gatunkami ekspansywnymi (zdjęcie 3). O zaistniałej sytuacji Ministerstwo Środowiska poinformowało Komisję Europejską. Zawiadomiono także polską prokuraturę o możliwości popełnienia przestępstwa.
  3. Respektowanie prawa Unii Europejskiej w ramach sieci Natura 2000 wymaga natychmiastowej naprawy zaistniałej sytuacji. Muszą ulec odtworzeniu zniszczone siedliska i musi być zagwarantowane trwałe występowanie gatunków ważnych z punktu widzenia Wspólnoty. Program naprawczy, o którym poinformowano Komisję Europejską, wymagał dokonania pełnej inwentaryzacji przyrodniczej. Inwentaryzacji takiej dokonano w roku 2016 przy pomocy 200 specjalistów reprezentujących różne dziedziny nauk przyrodniczych. Koszt tej inwentaryzacji, poniesiony przez Lasy Państwowe, wyniósł ponad 5 milionów złotych. O wynikach inwentaryzacji poinformowano zarówno Komisję Europejską jak i  wszystkich ministrów środowiska poszczególnych państw na całym świecie. Są one także dostępne  dla każdego na stronie internetowej Ministerstwa Środowiska
  4. Reakcją ekocenrystów wspomaganych przez krajowe i zagraniczne lewicowo liberalne środki społecznego przekazu było sprowadzenie problemu zaniku siedlisk do wprawdzie prymitywnej ale równocześnie niezwykle skutecznej  propagandy głoszącej, że głównym celem polskiego programu naprawczego dla Puszczy Białowieskiej jest jedynie chęć pozyskiwania drewna dla zysku. Wycinka drzew stała się kultowym hasłem głoszonym na całym świecie. Polacy wycinają drzewa w nietkniętej ręką człowieka dziewiczej Puszczy Białowieskiej  jedynie dla zysku. To chwytliwe kłamstwo stało się szczególnie popularne wśród ludzi którzy nigdy nie byli w Puszczy Białowieskiej i wśród państw, które nie posiadają nawet namiastki takich lasów jak tych które istnieją w Polsce.
  5. Przyszedł czas na racjonalny dialog w oparciu o konkretne dane. Dialog ten będzie możliwy dlatego że teren trzech nadleśnictw gospodarczych podzielono na dwie części . Pierwszą, stanowiącą około 1/3 powierzchni, zgodnie z sugestiami ekocentrystów po dokonaniu inwentaryzacji pozostawiono bez jakiejkolwiek ingerencji człowieka a więc wprowadzono tam także całkowity zakaz wycinania chorych drzew. Druga, zgodnie z sugestiami naukowców dokonujących inwentaryzacji, sugestiami praktyków administracji lasów państwowych i przeważającej części opinii miejscowej ludności, została już w roku 2017 poddana działaniom ochronnym mającym na celu zahamowanie procesu zamierania drzewostanów i odtwarzanie siedlisk i siedlisk dla gatunków ważnych z punktu widzenia prawa wspólnotowego. Obie części lasów gospodarczych będą  poddane corocznemu monitoringowi występowania kilkuset gatunków roślin i zwierząt. W obu częściach prowadzona będzie także analiza ekonomiczna uwzględniająca koszty związane z regeneracją i odtwarzaniem zniszczonych siedlisk i gatunków  w kontekście strat i zysków spowodowanych emisją dwutlenku z degradowanych gleb i siedlisk, do atmosfery. Z uwagi na rozgłos międzynarodowy, stawiający Polskę w świetle niszczyciela Puszczy Białowieskiej Ministerstwo Środowiska poinformowało wszystkie państwa świata o prowadzonym monitoringu  z prośbą o obserwacje i udział w dialogu na podstawie konkretnych danych,  Jedynie w oparciu o nie można będzie powiedzieć kto ma rację i kto powinien ponieść odpowiedzialność również finansową za zaistniałą sytuację. Ministerstwo Środowiska kompletuje wszystkie głosy i ich autorów zapraszając wszystkich do Puszczy Białowieskiej. O Puszczy można mówić w Puszczy na bazie konkretnych danych i w towarzystwie ludzi mieszkających w Puszczy.